Ενα Σαββατοκύριακο στο Βουκουρέστι

Θα κάνω την πιο κλασική αρχή ever!!! Ήταν ενα απόγευμα πέμπτης… Η δουλειά στο γραφείο αρκετή αλλά η διάθεση για να την κάνω ανύπαρκτη. Η ώρα πρέπει να ήταν 4 περίπου γιατί θυμάμαι πως ήμουν και ελαφρώς ‘φουσκωμένος’ από το μεσημεριανό φαγητό. Για να μην τα πολυλογώ, ξεκίνησα την αναζήτησή οικονομικών αεροπορικών για οποιονδήποτε προορισμό, όπως κάνω πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις. Αυτή τη φορά, ο κλήρος έπεσε στο Βουκουρεστι.

Ο καιρός πέρασε και το Βουκουρέστι ξεχάστηκε, μέχρι τη μέρα που μου ήρθε η ειδοποίηση από τη Google… ‘Εεε φιλαράκι έχεις κλείσει ταξίδι!!’. Εντάξει δεν ήταν ακριβώς αυτό αλλά you get the picture. Συνήθως, όταν κλείνω ενα ταξίδι, κάνω μια σχετική έρευνα/προετοιμασία. Μέρη που μπορείς να εξερευνήσει κανείς στην πόλη, αξιοθέατα, αξιοσημείωτα μαγαζιά, καιρό, μετακινήσεις και πολλά αλλά. Αυτή τη φορά δεν έκανα τίποτα, όπως καταλαβαίνετε, και πήγα στα τυφλά. No need to panic, ειδικά αν έχετε σχετική εμπειρία σε ταξίδια.

Η μέρα έφτασε και πήρα το δρόμο για το αεροδρόμιο. Έφτασα νωρίς και είπα να εκμεταλλευτώ την αναμονή και να τακτοποιήσω τη διαμονή μου. Η άποψη μου, μετά από αρκετά ταξίδια στην Ευρώπη, σχετικά με την καλύτερη τοποθεσία διαμονής, είναι το κέντρο της πόλης. Αυτό έχει τα εξής καλά:

  1. Γλιτώνεις χρόνο/χρήμα από τις μετακινήσεις
  2. Έχεις τα πάντα δίπλα σου
  3. Νιώθεις τον παλμό της πόλης

Μετά από μια αναζήτησή στη Booking, και μιας και ήθελα να μείνω σε οικονομικά επίπεδα, έκλεισα ενα κρεβάτι για 2 βραδιά στο Antique hostel. Σε περίπτωση που δεν γνωρίζετε τι είναι ενα hostel, αναμείνατε στο ακουστικό σας μιας και σύντομα θα αναρτηθεί σχετικό άρθρο. Δυο ωρίτσες και ενα τσακωμό με τη διπλανή μου στο αεροπλάνο, για το αν πρέπει να έχει ανοιχτό το 4G στο κινητό της εν ώρα πτήσης, αργότερα, έφτασα στο αεροδρόμιο Henri Coandă, στο Βουκουρέστι.

Για να πάτε στην πόλη, ο πιο οικονομικός τρόπος είναι να βγάλετε ενα εισιτήριο (μετ’ επιστροφής) για το λεωφορείο. Κατεβείτε στο -1, όχι εκεί που είναι τα ταξί, βγείτε έξω και πηγαίνετε δεξιά, στο γκισέ. Θα σας κοστίσει μόλις 7Lei (λιγότερο από 2€) και σας εξασφαλίζει τη μετακίνηση σας από και προς το αεροδρόμιο. Δεν πρόκειται για κάποιο ναυλωμένο πούλμαν, αλλά για ενα κλασικό αστικό λεωφορείο… You get the picture για ακόμα μια φορά. Η διάρκεια της διαδρομής είναι περίπου 50λεπτα και σας αφήνει έξω από τα όρια της παλιάς πόλης, κάπου εδώ. Μετρήστε 15 στάσεις από την ώρα που θα ξεκινήσετε, ή ρωτήστε τον οδηγό.

IMG_4370

Το hostel βρισκόταν στην αρχή της παλιάς πόλης, σε μια εξαιρετική τοποθεσία, με ένα κόστος μόλις 28€ για 2 βραδιά. Έμεινα σε ένα μεικτό κοιτώνα 6 ατόμων, στον οποίο γνώρισα μια ερευνήτρια από τη Φινλανδία, έναν γαλλο-Ιταλό δάσκαλο, ένα Κινέζο που τον είχαν φάει τα κουνούπια, και 2 στρίγκλες από τη Νέα Ζηλανδία! Σε κάποια φάση είδα και έναν τύπο ο οποίος απλά είδε φως και μπήκε να κοιμηθεί!! Οπότε όπως καταλαβαίνετε, το να μείνεις σε ένα hostel έχει και την χαρά της ‘ανακάλυψης’, αφού δεν ξέρεις ποιον θα συναντήσεις.

Η παλιά πόλη αποτελείται από αρκετά γραφικά σοκάκια τα οποία οδηγούν σε τουριστικά σημεία της, όπως, το εθνικό μουσείο τέχνης, το Old Court Palace & Church και διάφορα άλλα. Μέσα σε όλα θα συναντήσετε πολλά μαγαζιά με γνωστές μάρκες, αλλά και μικρότερα, με σουβενίρ και είδη τοπικής τέχνης. Ένα μεγάλο μέρος της παλιάς πόλης αποτελείτε από (κυρίως 3 μεγάλους) δρόμους με καφετέριες/εστιατόρια/bar/στριπτιτζάδικα. Πολλές φορές όλα αυτά μπορείς να τα συναντήσεις στο ίδιο μαγαζί… Πηγαίνεις για καφέ, μετά το γυρνάς σε φαγητό, έπειτα σε ποτό και καταλήγεις να είσαι στα πίσω δωμάτια για prive χορούς, μασάζ κοκ. Οι δρόμοι αυτοί λοιπόν έχουν το εξής κακό που έχουμε και εδώ στην Αθήνα. 10δες μαγαζιά, το ένα δίπλα στο άλλο με τη μουσική στη διαπασών, πράγμα που αν δεν είσαι κάτω των 25 ή κάγκουρας, δύσκολα το ανέχεσαι.

Μια άλλη σημαντική πηγή εσόδων της χώρας είναι ο τζόγος. Φρουτάκια, κουλοχέρηδες, ρουλέτα και οτιδήποτε άλλο μπορείτε να φανταστείτε υπάρχει στα πόδια σας, σχεδόν σε κάθε γωνία… Ακόμα και στο αεροδρόμιο. Μην φανταστείτε πως θα μπείτε σε κάποιο χλιδάτο καζίνο βέβαια. Πρόκειται περισσότερο για ημιπαρακμιακά μπαρ τα οποία προσφέρουν τέτοιου είδους δραστηριότητες.

Άστεγος στο πάρκο Tineretului

Παρά το γεγονός ότι για το 2021, το Βουκουρέστι είναι μια από τις υποψήφιες πόλεις για πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης, οι ντόπιοι δεν φαίνεται να έχουν μπει καθόλου σε αυτό το mood. Ένα από τα πρώτα πράγματα που αντίκρισα στην παλιά πόλη, ειδικά από το απόγευμα και μετά είναι τα σκουπίδια. Δεν εννοώ τα σκουπίδια ενός νοικοκυριού τα οποία στοιβάζονται έξω από τους κάδους, αλλά τα μικρά σκουπίδια τα οποία γέμιζαν τους δρόμους. Αποτσίγαρα, μπουκαλάκια, πλαστικά και διάφορα άλλα τέτοια, στιγμάτιζαν ένα, κατά τα άλλα συμπαθητικό, αστικό τοπίο.

Ένα άλλο θλιβερό γεγονός είναι το ποσοστό των αστέγων στην πόλη. Εν έτει 2016 η μέριμνα της κυβέρνησης είναι μηδαμινή θα έλεγα, κρίνοντας από το ποσοστό των ανθρώπων που είδα στους δρόμους. Σύμφωνα με στατιστικά της Deutsche Welle, το 2013 στο Βουκουρέστι μόνο, υπήρχαν περίπου 6000 άστεγοι, συμπεριλαμβανομένων και 1000 παιδιών.

Η αλήθεια είναι πως το Βουκουρέστι δεν μου άφησε και τις καλύτερες εντυπώσεις. Αυτό δεν σημαίνει ότι μετάνιωσα την επίσκεψη. Ίσα ίσα που είναι μια πολύ ζωντανή πόλη, γεμάτη εκπλήξεις και καταπράσινα πάρκα στα οποία μπορείτε να αθληθείτε, να χαλαρώσετε ή να απολαύσετε μια βαρκάδα. Αν δείτε κάποιους να κολυμπάνε μέσα σε κάποια λίμνη εντός κάποιου πάρκου, καλό θα ήταν να μην ακολουθήσετε το παράδειγμά τους μιας και τα νερά δεν είναι και τα καθαρότερα.  Πρόλαβα να επισκεφτώ το πάρκο Tineretului από το οποίο μπορώ να πω πως έμεινα εντυπωσιασμένος.

Το κόστος διατροφής και διασκέδασης ποικίλει. Μπορείς να φας οικονομικά, δοκιμάζοντας τοπικές λιχουδιές και street food από μαγαζιά όπως το Simigeriei Luca το οποίο θα βρείτε σε κάθε γωνιά. Ωστόσο για τους απαιτητικούς των γεύσεων υπάρχουν αναρίθμητα εστιατόρια όπως το Hanu’ lui Manuc το οποίο ήταν το παλαιότερο πανδοχείο της πόλης. Κάτι αντίστοιχο ισχύει και για τα ποτά. Και επειδή δεν είμαστε στην Ελλάδα, προτιμήστε να προμηθευτείτε το νερό σας από super market παρά από κάποια καφετέρια/εστιατόριο μιας και η τιμή του διπλασιάζεται.

Σίγουρα μέσα σε 48 ώρες δεν μπορείς να ‘ζήσεις’ πραγματικά μια πόλη. Μπορείς όμως να πάρεις μια ιδέα για αυτήν. Η πρώτη εντύπωση που είχα είχε τα ups and downs, ωστόσο είμαι βέβαιος πως θα επιστρέψω στο Βουκουρέστι για να εξερευνήσω και τις υπόλοιπες γωνιές του.

Raphael

Raphael

The world is too big and life is too short to spend it all in one place :)