Δεν ξεχνώ ποτέ: Μια επίσκεψη στο Άουσβιτς – Μπίρκεναου

Όταν ακούω τη λέξη Άουσβιτς, μου έρχονται 2 πράγματα στο μυαλό: Κρακοβία και θλίψη. Η Κρακοβία γιατί είναι ο πιο κοντινός σταθμός πρόσβασης και θλίψη γιατί… Την ιστορία τη γνωρίζετε.

Ήμασταν ήδη δυο μέρες στην Κρακοβία όταν έφτασε η μέρα της επίσκεψής μας στο Στρατόπεδο Συγκέντρωσης του Άουσβιτς. Είχαμε κλείσει ήδη τα εισιτήριά μας για το τρένο από την ιστοσελίδα του Polrail οπότε απλά κατηφορίσαμε στο σταθμό νωρίς το πρωί. Πέραν του ότι μας αρέσουν τα τρένα, δεν υπήρχε κάποιος ιδιαίτερος λόγος επιλογής αυτού του μέσου. Υπάρχουν συχνά δρομολόγια λεωφορείων για να επιλέξετε. Η απόσταση είναι μόλις 60χλμ και η διαδρομή ευχάριστη.

12930_10206563270540257_2768720989744026765_n

Μια ώρα μετά φτάσαμε στην κωμόπολη Οσβιέτσιμ. Ο καιρός μουντός και η διάθεσή μας περίπου ίδια, μιας και ξέραμε περίπου τι πρόκειται να συναντήσουμε. Υπάρχει λεωφορειάκι από το σταθμό που σε πηγαίνει στο μουσείο-κεντρικό στρατόπεδο του Άουσβιτς, ωστόσο μιας και η απόσταση είναι μικρή και μας αρέσει το περπάτημα, αποφασίσαμε να το πάρουμε με τα πόδια. Όντας στα πρόθυρα του χειμώνα (τέλη Νοέμβρη) το τοπίο είχε χρωματισμούς σέπια με μπορντό λεπτομέρειες και ένα γκρίζο ουρανό να δημιουργεί ένα φανταστικό φωτογραφικό κάδρο σε πληθώρα περιπτώσεων.

15886_10206563272580308_2015479371706946555_n

Τριάντα λεπτά περίπου αργότερα φτάσαμε στο χώρο του μουσείου. Οφείλω να ομολογήσω πως είναι άρτια οργανωμένο με φιλικότατο προσωπικό και καλοδιατηρημένες εγκαταστάσεις. Η είσοδος στο μουσείο είναι δωρεάν (πληρώνεις μόνο audio guide) και οι φωτογραφίες επιτρέπονται μόνο χωρίς φλας και χωρίς τρίποδο. Για κάτι επιπλέον (φωτογραφικά) πρέπει να έχεις προνοήσει και να ζητήσεις συγκεκριμένη άδεια, με μια σχετικά εύκολη διαδικασία. Αφού περάσαμε τον έλεγχο ασφαλείας και αφήσαμε τις τσάντες μας, το ταξίδι μας ξεκίνησε.

Arbeit Macht Frei

“Η εργασία απελευθερώνει”. Αυτό ήταν το ειρωνικό μήνυμα στην είσοδο του στρατοπέδου. Δεν ξέρω αν μπορώ να περιγράψω τα συναισθήματα που νιώσαμε κατά την παραμονή μας τόσο στο Άουσβιτς όσο και στο Μπίρκεναου. Αν μπεις σε σπίτι που έχει πεθάνει ένας άνθρωπος μπορεί και να αισθανθείς λίγο ‘βαριά’ την ατμόσφαιρα. Φαντάσου να μπεις σε χώρο όπου πέθαναν 1.1 εκατομμύρια άνθρωποι…

Το μεγαλύτερο μέρος του στρατοπέδου έχει διατηρηθεί άψογα. Όλες σχεδόν οι αίθουσες είναι διαμορφωμένες σε μουσείο που εξιστορεί τα γεγονότα που συνέβησαν στο συγκεκριμένο χώρο αλλά και στην Ευρώπη γενικότερα, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Αξιοσημείωτες είναι οι αίθουσες με τα παπούτσια, τα γυαλιά, τις βαλίτσες και τα υπόλοιπα αντικείμενα των Εβραίων που έχασαν τη ζωή τους, καθώς επίσης το κτίριο του κρεματόριου.

argo-1038-2

Πριν ξεκινήσετε την περιήγησή σας, θυμηθείτε μαζί με το audio guide, να προμηθευτείτε ένα χάρτη του στρατοπέδου, ο οποίος διατίθεται δωρεάν και περιέχει αρκετές πληροφορίες. Η προσέλευση του κόσμου είναι μεγάλη σε καθημερινή βάση, οπότε αν θέλετε να ‘δείτε’ τα πάντα σε μια μέρα, καλό είναι να ξεκινήσετε πολύ νωρίς. Ανάλογα με την εποχή που θα επισκεφτείτε, η ώρα κλεισίματος του μουσείου είναι διαφορετική, όμως όλες τις εποχές ανοίγει στις 8 το πρωί. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στο επίσημο και προσφάτως ανανεωμένο site του μουσείου, πατώντας εδώ.

Μπίρκεναου
Για τη μετάβασή σας στο Μπίρκεναου μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το λεωφορείο που φεύγει κάθε μια ώρα από τον προαύλιο χώρο του μουσείου. Εναλλακτικά μπορείτε να περπατήσετε τα 3 περίπου χιλιόμετρα ή να πάρετε ταξί.

1911814_10205651057815509_1661905997339240442_n

Το συγκεκριμένο στρατόπεδο είναι τεράστιο. Περνώντας από την επιβλητική πύλη δύσκολα θα μπορέσετε να δείτε την άλλη άκρη. Σώζονται αρκετά κτίρια, κυρίως με κρεβάτια κρατουμένων. Οι θάλαμοι αερίων και τα κρεματόρια καταστράφηκαν από τους Γερμανούς κατά την λήξη του πολέμου, μπορείτε όμως να δείτε τα χαλάσματα ενός εξ αυτών.

argo-1233

Κατά την παραμονή μας στο Μπίρκεναου συναντήσαμε μια αρκετά μεγάλη ομάδα Εβραίων του Ισραήλ, οι οποίοι επισκέφτηκαν τον τόπο για να αποδώσουν φόρο τιμής στα θύματα του ναζισμού. Ήταν απόγευμα και ο ήλιος είχε αρχίσει την κάθοδό του. Ένας αχανής τόπος γεμάτος ψυχές και μια κατανυκτική ψαλμωδία να χάνεται στον αέρα.

Δεν ξεχνώ ποτέ.

Raphael

Raphael

The world is too big and life is too short to spend it all in one place :)